Hakî Yalnızlıklar

Durup dinlenmeden geçiyor ölüm, aramızdan en zayıfları alarak
En sessizleri, en kalbi kırıkları alarak geçip gidiyor
Geçip gidiyor soğuk morg köşelerinden, mayınlı arazilerden
Ağır bir sabah başlıyor, koyu kurşuni ve koyu haki yalnızlıklar
Damarımız ne kadar sertleşecek, ne kadar sinirlerimiz seğriyecek,
Ne kadar demeç dinleyeceğiz daha, ne kadar ağalar ve beyler konuşacak
Dağlar delik deşik, ovalar yanık, katran dökülmüş çimenlerin üstüne
Yapış yapış kan akıyor yarık topraklara, pıhtı pıhtı acı damlıyor
Acı damlıyor dört bir yana, genzimiz yanarken sabah oluyor
Bir ağrı buluyor bizi, bir acı ve çığlık, haki bir cemse yanaşırken
Yarın hepimiz daha buruk uyanacağız, soğuk bir metal sessizliğinde
Rahmet terketmeye hazırlanırken toprağımızı, silahlar konuşacak